Bir davet üzerine gittiğimiz Londra’da yaşam oldukça zor. Öncelikle Birleşik Krallıktan vize almak daha zor. Davetiye olmasına rağmen, bankada paran yok, şu yok bu yok gibi basit sudan sebeplerle vize vermeyen İngiltere’den zorda olsa vizeyi aldık. Türk vatandaşlarının Kanada, Japonya ve İngiltere’den vize almak zor derlerdi. Bunu ilk kez gördüm.
Dünyanın bir çok ülkesinde araba kullandım. Fakat bu ülkede araba kullanmayı gözüm kesmedi. Sağda direksiyonla farklı yol güzergahı şaşırtıcı geldi bana. Örneğin bazı yollar tek şerit gidiş çift şerit geliş. Dünya’da trafik kuralları aynı ama sağdan sola dönerken 3. Şeritten önüne geçerek dönüş yapan bir kentten böyle düzenli bir trafiğe çıkmak korkuttu bizi. Arkadaşımızı “Arabayı vereyim, sen kullan.” teklifini geri çevirdim.
UÇAK KAZASI İNSANI ÜRKÜTÜYOR...
THY’nin, 4 saatlik İstanbul Londra uçuşunu zaman zaman türbülanslı yollardan geçerek tamamladık. Bazen kabin görevlileri ikramları yarıda keserek ara vermesi, emniyet kemerlerini takın ikazının duyulması bir yolcuya tedirginlik veriyor. Her ne kadar kabin görevlileri “Biz sürekli bu durumla karşılaşıyoruz, normal” dese de onlarında korkuları hareketlerine yansıyor.
“Allah var, Gam yok.” diyen yol arkadaşım gazetede İspanya-Almanya seferini yapan uçağın manyak pilotunun “İnişe hazır mısınız?” anonsu ile ilgili haberi okuyunca gruptaki arkadaşların içini heyecan kaplıyor. Ama Allah var Gam yok.
LONDRA’DA HAYAT ÇOK PAHALI
Zorlu yolculuğun ardından havaalanına iniş yaptık. Londra, Tokyo’dan sonra dünyanın en pahalı 2. Kenti. Kentte yemek dahil her şey pahalı. Asgari ücretin 1000 sterlin olduğu ülkede, 3 dil bilen Boğaziçi mezunu 1600 sterlin alıyor. Kiralar 700-800 sterlin. Kent merkezine en yakın evler trenle yarım saat uzaklıkta. İş merkezlerine araçla gelmek için günlük 10 sterlin ödüyorsunuz. Plakanız kameralara takılırsa, günlük 10 pound (sterlin) daha önce tanımladığınız kredi kartından çekiyor. O nedenle herkes metro ve trenleri kullanıyor. Metrolarda oldukça pahalı. 4 gün Londra’nın merkezine gidiş geliş bize 30 pound’a patladı. Hiç masraf yapmasak bile 150-200 lira yol masrafımız oldu. Çünkü 1 sterlin 4 Türk lirası. Bir MC Donald’ta Balık menüsü 30-40 lira, Newyork’ta 12-13 liraydı. Moskova’da bile 10 lirayı geçmiyordu. O nedenle bu kentte herkes 2 işte veya karı koca çalışıyor. Bazen gittiğim ülkelerde “Bu ülkede yaşayabilir miyim?” gözüyle bakıyorum. Londra benim yaşayabileceğim bir kent değil. Her insanın elbette beklentileri farklı olabilir ama Londra’da hayat çok zor.
ORTAÇAĞ AVRUPASI GİBİ
Urfa’da eskiden Haşimiye’de Eski Hal Pazarımız vardı. İşte ona benzer pazarlar Londra’da da var. Doğal organik ürünlerin yanı sıra köyde veya bahçesinde yetiştirmiş olduğu ürünleri de buraya getirip satanlar var. Ürünler yine de bize göre pahalı. İngiltere’de yüksek katlı binalar genelde iş merkezleri. Bir çok uluslararası şirketlerin merkezleri 20-30 katlı binalarda.
Londra’ya en yakın evler trenle 15-20 dakika uzaklıkta. Tek ve çift katlı 1940lı yıllardan kalma evlerin aylık kirası 600-700 pound. Bunun için Urfakart gibi kartlar alınarak metro otobüs ve trenlerden yararlanıyor. Londra’da Moskova’da olduğu gibi geniş bir metro ağı yok ama hızlı tren ağı sayesinde her yere gitmek mümkün. Çift katlı otobüslerde de geçen oyster kartları ne kadar erken alsanız o kadar ucuz alıyorsunuz. Trenler için kartlar ise çok daha pahalı. Ama gidiş geliş alırsanız hemen hemen 3’te bir fiyatı ödüyorsunuz.
Dünyanın bir çok kentinde merkezi noktalarında internet bedava. Londra hariç. Hemen hemen her yerde internet var ama paralı ve pahalı. O yüzden kısa da kalsanız bir internet paketi satın almak daha mantıklı.
LONDRA’DA GEZİLECEK ÇOK YER VAR AMA…
Londra’da gezilecek çok yer var ama yerleri çok uzak. Günde 2-3 yere gidince gün bitiyor. Big Ben Saat kulesi, London Brigde, Hyde Park, Bukingham Palace, Oxford Street ve Covent Garden kent merkezinde gezebileceğiniz yerler.
Britihs Museum; 6 katlı devasa bir müze. Dünya’nın her yerine dağılmış, İngiliz arkeologların o ülkelerden kaçırıp getirdiği tarihi eserler sergileniyor.
Greenwich Gözlemevi; Dünyanın sıfır noktası olarak kabul edilen tüm saatlerin buraya göre ayarlandığı eski bir gözlemevi. Burada bir çizgi dünyanın bir son meridyeni diğeri ise ilk meridyen.
REHBERİMİZ DERİN BERGMANN
Londra’da Türk rehber arıyorsanız kesinlikle bu Derin Bergmann olmalı. Genç yaşına rağmen Londra’yı adım adım gezebilirsiniz. Derin ile gezmekte oldukça eğlenceli. Fotoğraf gözü de oldukça iyi. Bizi evine davet ederken, gitar resitali bile verdi. Candan samimi aileden biri Derin. Derin\'e ulaşmak için mail adresi için tıklayın
Londra bir çok ülkeye zor vize vermesine rağmen günlük 1 milyon turiste ev sahipliği yapıyor. Bazen bakıyorum da, Şanlıurfa’da daha fazla tarihi eser olmasına rağmen daha fazla hikaye olmasına rağmen biz kendi değerlerimize sahip çıkamıyoruz.
Soğmatar, Şuayip şehri, Han-el Bağrur ve Sanem mağaraları gibi dünya tarihi için önemli mekanlara gidecek yol bile yok. Harabe halde günden güne yol oluyor. Kimse bu tarihi mekanlara sahip çıkmadı. Günlük 1 milyon turistin Londra’ya bıraktığı parayı hesaplarsak, Petrol ülkesi olan Mısır’ın gelirinin %55’ini turizmden kazandığını düşünürsek, Şanlıurfa’yı köşeyi döndürecek akil adamlara ihtiyaç var diye düşünüyorum.
UrfaHA
